Geplaatst op 25 Jun, 2013 | door Robin

0
Geplaatst in : Uit het hart, Robin

Column Robin – Twee-en-twintig honderd vrijgezellen en een cougar

robin

Afgelopen vrijdag zijn we naar het bruisende Relatieplanet Singlesfeest in het roemrijke Claus Event Center te Hoofddorp geweest. Reclamespotjes op de radio beloofde twee-en-twintig honderd andere leuke singles in een schitterende ambiance. Wij op pad… Met zijn tweetjes, want een eerdere date heeft tegen mij gezegd dat “wij vrouwen” altijd in groepen op pad gaan. Voor de meeste mannen zijn we dan -naar zijn zeggen- onbenaderbaar. Braaf hebben we dit advies opgevolgd.

Binnen in het roemrijke (?) Center kijken we verbaasd rond… Zes zalen vol met beschikbare mannen en vrouwen die elkaar verwachtingsvol aankijken. De spanning is voelbaar en bijna tastbaar. Ik neem een wijntje om te ontspannen. We hebben een doel gesteld deze avond: in ieder geval met 1 man aan de praat raken. Als dat hier niet lukt… Ik neem nog een wijntje. We lopen een rondje door de zalen en zien…tsja waar lijkt het op? Mannen en vrouwen op safari! Wellustig kijken naar foeragerende en rond scharrelende prooien. Hertjes die in meer en mindere mate onschuldig flirten op de dansvloer met de tijgers er genietend omheen. Tot het moment dat er voldoende is gedronken… Dan wordt de jacht geopend. “Laten we nog een drankje doen”, stel ik voor.

Doel gehaald! Ik raak in gesprek met een aantrekkelijke man. Hij was me al eerder in een andere zaal opgevallen. Hij heet Stan en is intelligent, grappig en… Ongeveer 10 jaar jonger. Ik zeg tegen mijzelf: “Ontzettende cougar!” (Waarom onthoud ik dat soort woorden toch? Eenmaal hoor je zoiets en nooit gaat het meer uit je systeem.) Hij hoort het mij ook mompelen… Beetje onhandig, maar hij lacht en zegt er geen moeite mee te hebben. Ik zeg (nu wel zachtjes) stoer tegen mezelf: “Bij anderen vind ik dat toch ook geen probleem. Hup, hup, kom op! Doe je best!”

Zijn vriend ontfermt zich over Becky (vriendin die mee is). Die op dat moment minder last van dergelijke interne dialogen lijkt te hebben. Na het uitwisselen van een woord of drie besluit ze met hem te gaan zoenen. Jammer voor Stan, maar ondanks mijn voornemen om geen belang te hechten aan het leeftijdsverschil echoot het woord nog een tijdje door mijn hoofd. Stan blijft de hele avond aan mijn zijde, natuurlijk in de hoop dat ik zijn toenaderingspogingen beantwoord. Ik krijg een lieve arm om me heen. Hij legt zijn hand op mijn knie. En ik denk alleen… Wat schattig!

Waarom doe ik nou zo moeilijk? Na lang denken vind ik een antwoord. Mijn doel van deze avond is natuurlijk niet met een man aan de praat raken, zoenen of meer. Mijn echte doel is die ene man van mijn leven ontmoeten. Een saai burgerlijk leven met kinderen. En dat… Dat gaat deze jonge god mij niet geven. Next!

Tags: , , , ,


Over deze auteur



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naar boven ↑

This content comes from a hidden element on this page.