Geplaatst op 24 Mei, 2013 | door Danielle Versteijne

0
Geplaatst in : Uit het hart, Danielle

Column Danielle – Ogen

danielle

Bron | @dac3006

Af en toe ben ik in de gelukkige omstandigheid dat ik een extra dag mag werken. Dat vraagt misschien om wat uitleg want velen denken daarbij dat een dag minder werken juist tot de gelukkigheden des levens behoort. Doch niet in mijn geval. Van tijd tot help ik een dagje bij een grote parfumeriezaak in Amsterdam. De naam noemen is niet nodig; het is de fijnste, lekkerste en mooiste snoepketen op het gebied van geuren, make-up en andere verwennerijtjes.

Zo’n dagje werken in deze snoepwinkel is zowel leuk als ook confronterend. Zo bleek de laatste keer dat ik er was. Omdat ik andere taken kreeg toebedeeld heb ik een blik mogen werpen op weliswaar een klein stukje van de administratie maar het was voldoende. Mijn scherpe blik ontwaardde een opvallend klein lettertype. Nu kan dat zo klein lijken omdat het tafeltje waaraan ik stond zich qua hoogte op geen enkele wijze met mij kon meten.
Of, en het is een reële optie voor een veertiger, het ligt aan de ogen.

Nu dacht ik, laat ik eens een testje doen. Zo eentje waarbij men jou letters laat lezen om zodoende het welzijn van de ogen te kunnen bepalen.
Daar kwam in eerste instantie een +1 uit.
Maar ja, wat is nu 1? Da’s toch bijna nul. Vind ik. Maar goed, ik zet eens een brilletje op en wil dan wel eens zien waar ze blijven met dat magere, in mijn ogen nog altijd nietszeggende, cijfer. Nogmaals doe ik de test en wat schetst mijn verbazing? Ik kan alles probleemloos lezen!
Ha! Lag het dus toch aan het tafeltje.

Tags: , , ,


Over deze auteur



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naar boven ↑

This content comes from a hidden element on this page.